TAUN UDUD


GLÈMBOH jakwiré Dasmad gèlèng-gèlèng weruh Dasmad udud basbus-basbus kaya sepur tuit laka mandegé.
“Édan ah! Kowen udud kayong ora éling. Tembé dibuwang nyuled maning. Sadina, ududé kosih pirang bungkus sih?” takoné Glèmboh waktu wong loro jagongan nang gardu ronda.
“Kowen bisa ngètung dèwèk. Awit jeblèng tangi turu kosih pan turu maning, nyong mèsih udud. Kuwé pirang bungkus? Dètung dèwèk Mbloh!” semauré Kang Dasmad sing popular kasebut KD.
“Dadané kowen ora rompal Mad?”
“Alhamdulillah seger buger. Malah adong ora udud, dadané krasa senit-senit!”
“Ajib ah…” Glèmboh éram.
“Sapa tuli…”
“Kowen ora éman-éman duwit diobong saben dina, Mad?”
“Maksudé?”
“Tak étung, sadina kowen kira-kirané udud minimal rong bungkus. Paling satitik, kudu ngetokna duwit 10 éwu. Sawulan 30 dina, dadi kowen kudu ngetokna 300 éwu. Kowen udut wis pirang taun sih?”
“Awit SMP nyong wis udud, kira-kira wis salawé taun…” jawabé KD.
“Kuwé Mad, kowen rugi jahat”
“Maksudé?”
“Ya, adong duwit ududé dicèlèngi, kowen nden wis sugih ya?”
“Betul, Mbok! Tapi raimu ora udud ganing mlarat baé?” (*)


Komentar

Postingan populer dari blog ini

Kisah Tsabit Bin Ibrahim

Cerita Sakit Saya

Salawat Dedaunan