Postingan

Menampilkan postingan dari Maret, 2012

WANYAD

JAWANÈ Glèmboh, Kapèr karo Jayèng kepèngin dadi bintang filèm nang Jakarta. Èsuk uput-uput, wong telu numpak sepur Tegal Arum. Dongèné sih Kang Dasmad pan mèlu, mung krana awaké ana sing dirasa, akhiré ditinggal. Anjog nang stasiun Senèn, wong telu mudun. Wong telu ora sekal maring tempat tujuané, malah klintong-klintong dingin ngubengi Kota Mètropolitan. Moniné mumpung nang Kota Jakarta, disisana nglayab sakentrang-kentrang. Utamané Glèmboh kambèn Jayèng sing gurung tau lelungan maring Jakarta. “Ih…! Jebulé nang Jakarta ora bèda kaya nang alas ya Pèr?” omongé Glèmboh waktu nang pusat kota. “Maksudé kowen pibèn mBloh?” Kapèr takon. “Kotané rungseb. Umahé sol-solan, dalané semrawud….” jawabé Glèmboh. “Ya! Kiyé sing arané Mètropolitan mBloh. Umahé dèmpèt-dèmpètan, giliné sesek ruwed. Uga gedungé duwur-duwur kaya pan nggruwek langit. Adong ora kaya kuwé, gudu Jakarta. Dong nang kampungé kowen tah, sing paling duwur wit jati! Nang kèné wit jatiné diganti dadi gedung-gedung perkantora...

SERANGAN FAJAR

ÉSUK uput-uput, lawang ngarepé Kapèr dibuka ngablag-ngablag. Embuh ora pranti-prantiné Kapèr nglakoni bab kuwé. Bojoné nganti kèder weruh ulahé Kapèr. “Ésuk-ésuk mbukani lawang amba-amba, pan ana dayoh saka endi Kang?” omongé bojoné Kapèr. “Pokoké okèm lan yahèr Jo! Ngko bar noblos Pilwakot, kowen masak sing énak ya? Opor ayam mbuh apa, sapisan-pisan Jo. Saben dina mangan ka ora liya tèmpé tahu baé. Bosen oh, nyong kan pèngin mangan opor ayam…” semauré Kapèr sumringah. “Sing pan teka tamu agungé sapa Kang?” “Éh…kiyé uwong blèh paham. Dina kiyé kan ana pencoblosan walikota kambèn wakilé, ilokèn kowen belèh genah baé?” “Genah Kang. Mung sing nggo éramé enyong, mukani lawang amba-amba, maksudé apa?” “Kowen ora krungu, Jo? Jam-jam ayawèné jaré Dasmad pan ana Serangan Fajar” “Serangan Fajar kuwé apa sih?” takoné bojoné Kapèr. “Ya…salah siji calon walikotané pan mbagi-mbagi duwit” Kapèr njelasna. “Oh…dong kaya kuwé nyong tak ngumbahi panci, wajan, ngasah lading, toli mbenerna dele...

TAUN UDUD

GLÈMBOH jakwiré Dasmad gèlèng-gèlèng weruh Dasmad udud basbus-basbus kaya sepur tuit laka mandegé. “Édan ah! Kowen udud kayong ora éling. Tembé dibuwang nyuled maning. Sadina, ududé kosih pirang bungkus sih?” takoné Glèmboh waktu wong loro jagongan nang gardu ronda. “Kowen bisa ngètung dèwèk. Awit jeblèng tangi turu kosih pan turu maning, nyong mèsih udud. Kuwé pirang bungkus? Dètung dèwèk Mbloh!” semauré Kang Dasmad sing popular kasebut KD. “Dadané kowen ora rompal Mad?” “Alhamdulillah seger buger. Malah adong ora udud, dadané krasa senit-senit!” “Ajib ah…” Glèmboh éram. “Sapa tuli…” “Kowen ora éman-éman duwit diobong saben dina, Mad?” “Maksudé?” “Tak étung, sadina kowen kira-kirané udud minimal rong bungkus. Paling satitik, kudu ngetokna duwit 10 éwu. Sawulan 30 dina, dadi kowen kudu ngetokna 300 éwu. Kowen udut wis pirang taun sih?” “Awit SMP nyong wis udud, kira-kira wis salawé taun…” jawabé KD. “Kuwé Mad, kowen rugi jahat” “Maksudé?” “Ya, adong duwit ududé dicèlèngi...